Karczownik kontra ogrodnik. Jak małe zwierzę zjadło mi sad i co zrobiłem dalej.

Kim jest karczownik ziemny i dlaczego go nienawidzę (z szacunkiem) 

Karczownik ziemny (Arvicola amphibius), znany też jako szczur wodny, to gryzoń z rodziny chomikowatych. Dorasta do 20 cm, żyje w norach i — tu jest sedno — żywi się korzeniami roślin. Nie obgryza ich od zewnątrz. Podkopuje się pod roślinę od dołu i odcina korzeń. Drzewko wygląda normalnie, dopóki przy pierwszym podmuchu wiatru nie przewróci się jak ścięte. Bo właściwie jest ścięte — tylko pod ziemią. 

Jeśli myślisz, że to mały problem — błąd. 

Bilans strat, który boli do dziś 

Mieszkam w Bieszczadach, między Sanokiem a Birczą. Działka jest piękna, ale niestrzeżona — sezonowo bywam tam od maja do września. Reszta roku należy do natury. I do karczownika. 

Gdy wiosną przybyłem na działkę, zastałem to: 

Łącznie ponad 20 drzewek. Kilka lat pracy, kilkaset złotych, kilkadziesiąt godzin sadzenia. Wymazane przez zwierzę wielkości połowy buta.
 
Co nie zadziałało

Miałem zamontowane odstraszczacze wibracyjno-dźwiękowe — takie wbijane w ziemię, które mają generować wibracje i odstraszać gryzonie.

Karczownika to nie interesowało.

Może się przyzwyczaił. Może uznał je za muzyczny background do uczty. Efekt był zerowy.

Plan B: siatka, karbid i puszki po piwie

Po kilku dniach żałoby — i jednej konkretnej wieczornej sesji z piwem i małżonką, z widokiem na zachód słońca — postanowiliśmy działać inaczej.

Siatka ocynkowana

To clou całego planu. Każde nowe drzewko sadzimy teraz w "koszyku" z siatki ocynkowanej o małych oczkach. Wykopuję dół, formuję z siatki cylinder, wstawiam go w dziurę, wypełniam żyzną ziemią i sadzę drzewko. Korzenie rosną wewnątrz metalowej klatki, której karczownik nie przegryzie.

Karbid

Regularnie — mniej więcej raz na dwa/trzy tygodnie — wkładam karbid w szczeliny i nory w ziemi. W kontakcie z wilgocią wytwarza acetylen, którego zapach jest bardzo nieprzyjemny dla gryzoni. Nie zabija, ale skutecznie odstrasza.

Puszki po piwie na rurkach aluminiowych

Tak, dobrze czytasz. Puszki po piwie wypitym wieczorem wylądowały na rurkach aluminiowych po tunelu foliowym, który też nie przetrwał zimy. Grzechoczą na wietrze, wibrują razem z rurką. Cały sad wygląda teraz jak instalacja artystyczna. Albo bardzo zaangażowany recycling.

Nowe nasadzenia: 12 drzewek, tym razem z pełnym zabezpieczeniem

Wróciłem z 12 nowymi drzewkami: jabłonie, grusze, śliwki, wiśnie, czereśnie. Każde posadzone w koszyku z siatki ocynkowanej. Nad każdym — puszka po "Książęcym" - pszenicznym,  kołysząca się na wietrze.

Czy zadziała? Nie wiem. Jestem programistą który uczy się ogrodnictwa i nie daję żadnych gwarancji. Ale tym razem zrobiłem co mogłem.

Czego się nauczyłem — i Ty możesz to wziąć za darmo
 

I piąta lekcja, najważniejsza: po każdej porażce ogrodniczej należy się piwo z widokiem na góry. To nie leczy roślin, ale zdecydowanie pomaga ogrodnikom.