Mięta dzika (ziele)

Mięta dzika (Mentha)

Ziele Trudność: Łatwy Ryzyko: Niski Dla początkujących

Aromatyczne ziele dzikiej mięty zbierane latem — na susz i napary.

W skrócie

Kiedy zbierać? czerwiec, lipiec (najlepszy moment), sierpień

Co można zrobić? susz, herbata

Na co uważać? Nie zbieraj roślin bezwonnych ani z wód i terenów zanieczyszczonych.

Opis

Ziele dzikiej mięty ma wyraźny miętowy aromat i tradycyjnie wykorzystywane jest na susz oraz napary. Kluczowe jest potwierdzenie zapachu — dzikie mięty bywają mylone z bezwonnymi roślinami wilgotnych siedlisk.

Jak rozpoznać

Czterokanciasta łodyga; naprzeciwległe, ząbkowane liście o silnym miętowym zapachu po roztarciu; drobne kwiaty w okółkach.

Gdzie szukać

Brzegi rzek, rowy i wilgotne łąki z dala od ruchliwych dróg i zanieczyszczeń.

Brzeg rzekiTeren podmokły

Jak zbierać

Ścinaj kwitnące lub przedkwitnące szczyty pędów w suchy dzień. Potwierdź zapach przed zbiorem.

Jak suszyć i przechowywać

Suszenie: Susz w pęczkach lub cienką warstwą w przewiewnym, zacienionym miejscu.

Przechowywanie: Susz w szczelnym słoiku, w suchym i ciemnym miejscu.

Trwałość: do 12 miesięcy (susz)

Ostrzeżenia

Czyste siedliska wodne — Zbieraj z dala od wód zanieczyszczonych i terenów spływów rolniczych.
Zbieraj tylko rośliny rozpoznane bez wątpliwości. Zasady bezpiecznego zbioru.