Jak czytać skład podłoża z worka — NPK, torf, perlit
W skrócie: Etykiety podłoży ogrodniczych wyglądają jak wzory chemiczne. Kilka kluczowych pojęć i rozumiesz co kupujesz — bez marnowania pieniędzy na nieodpowiedni produkt.
Etykieta podłoża — co oznaczają te symbole
Stoisz przed regałem z podłożami w sklepie ogrodniczym. Worki z przystępnymi zdjęciami roślin i nieprzystępnymi etykietami. Co z tego wybrać?
NPK — trzy liczby które mówią wszystko:
NPK to stosunek trzech głównych składników pokarmowych:
- N (azot) — wzrost liści, intensywna zieleń, rozkrzewienie
- P (fosfor) — rozwój korzeni, kwitnienie, zawiązywanie owoców
- K (potas) — odporność na choroby i suszę, jakość owoców, mrozoodporność
Podłoże 14-16-18 = umiarkowany azot, więcej fosforu i potasu → dobre pod warzywa owocowe (pomidory, papryki).
Torf wysoki vs torf niski:
- Torf wysoki (jasnobrązowy): kwaśniejszy pH 3,5–4,5, lżejszy, dobry do siewu i roślin kwasolubnych
- Torf niski (ciemny): bardziej obojętny pH, żyźniejszy, do ogólnego stosowania
Perlit: Białe ziarnka wulkaniczne. Poprawiają napowietrzenie i drenaż. Im więcej perlitu, tym luźniejsze i bardziej przepuszczalne podłoże.
Szybka ściągawka:
- Do siewu: lekkie, pH 5,5–6,5, mało NPK, dużo perlitu
- Do warzyw owocowych: pH 6–7, wyższe P i K
- Do kaktusów i sukulentów: bardzo dużo perlitu, pH 6–7
zielnamanufaktura.pl
